ჩვენ უკვე ვიცით, რა არის ჩვენი კარიერული „ოპერაციული სისტემა“, როგორ ვიწერთ საჭირო „აპლიკაციებს“ და რამდენად ფასდაუდებელია ის პირადი „მონაცემები“, რომლებსაც ყოველდღიურად ვაგროვებთ. მაგრამ როგორ მუშაობს ეს სამი სისტემა ერთად რეალურ ცხოვრებაში? რატომ არის, რომ ზოგიერთი დიპლომიანი სპეციალისტი ჩრდილში რჩება, ხოლო ის, ვინც ამ სამივე სისტემას სწორად აერთიანებს, ნამდვილ წარმატებას აღწევს? 

მოდი, ამჯერად შევხედოთ სამივე სისტემას ერთად იგივე 6 ფილტრით და დავინახოთ განათლების სისტემების სრული რუკა. ეს დაგეხმარება, დაინახო შენი მოსწავლის ცოდნის სრული პოტენციალი — შენ აღარ იქნები მხოლოდ „ოპერაციული სისტემის“ ინსტალატორი, არამედ გახდები მეგზური, რომელიც ადამიანს ამ სამი სამყაროს სწორად დაკავშირებაში დაეხმარება.

ფორმალური VS არაფორმალური VS ინფორმალური

როგორც პირველ თემაში ფორმატები შევადარეთ, აქაც 6 მახასიათებელი გვაჩვენებს თითოეული სისტემის რეალურ ბუნებას:

1. სტრუქტურა: ფორმალურში ის მაღალია (მკაცრი გეგმა), არაფორმალურში — საშუალო (გიდირებული პროცესი), ხოლო ინფორმალურში — დაბალი (სპონტანური).
2. მოქნილობა: აქ ლიდერი ინფორმალურია (მაღალი), არაფორმალური საშუალოა, ხოლო ფორმალური — ყველაზე დაბალი და სტატიკური.
3. სოციალური აღიარება: ფორმალურს კვლავ მაღალი ნდობა აქვს (დიპლომი), არაფორმალურს — საშუალო (სერტიფიკატი), ინფორმალურს კი — დაბალი (რთულად დასამტკიცებელია).
4. განახლების სიჩქარე: ინფორმალური სწავლა მყისიერია, არაფორმალური — საშუალო (სწრაფად ეხმაურება ბაზარს), ფორმალური კი — დაბალი (წლობით აგვიანებს).
5. ხანგრძლივობა: ფორმალური მაღალია (წლები), არაფორმალური — დაბალი (კვირები/თვეები), ინფორმალური კი — უწყვეტი (მთელი ცხოვრება).
6. ხარჯი: ფორმალური ყველაზე მაღალია, არაფორმალური — საშუალო, ხოლო ინფორმალური — პრაქტიკულად უფასო.

სამახსოვრო 3.1.ფორმალური VS არაფორმალური VS ინფორმალური

…

შეჯამება

მთავარი, რაც ამ ლექციიდან უნდა წაიღოთ, არის შემდეგი: თუ გეცოდინებათ, რომ მოსწავლე ცოდნის დიდ ნაწილს სწორედ ინფორმალური გზით იღებს, შეძლებთ სასწავლო პროცესი ისე დაგეგმოთ, რომ ეს „გარე“ გამოცდილება პირდაპირ დაუკავშიროთ ფორმალურ ან არაფორმალურ მიზნებს. ასეთ დროს აღარ ხართ უბრალოდ ინფორმაციის მიმწოდებელი, ხდებით მეგზური, რომელიც ეხმარება ადამიანს დაინახოს კავშირი რეალურ ცხოვრებასა და თეორიას შორის.

ჩვენ უკვე ვიცით რა? (ფორმატები – გაკვეთილი, ლექცია, ტრენინგი), როგორ? (ფორმები – პირისპირ, დისტანციურად, ასინქრონულად) და სად? (სისტემები – ფორმალურად, არაფორმალურად, ინფორმალურად). დროა გადავიდეთ ყველაზე კრიტიკულ ნაწილზე — ვისთვის?

🎬 შემდეგ თემაში: მომდევნო თემაში ერთმანეთს შევადარებთ სწავლების მიდგომებს: პედაგოგიკას, ანდრაგოგიკასა და ჰევტაგოგიკას. ვნახავთ, როგორ იცვლება მოსწავლის როლი და როგორ მივიყვანოთ ის იმ წერტილამდე, სადაც ის იმდენად თავდაჯერებული და დამოუკიდებელი გახდება, რომ მასწავლებელი საერთოდ აღარ დასჭირდება.