Certificate Locked
Complete the course to unlock the certificate
0% Completed
Required 100%
თუ პირველ თემაში გავარკვიეთ, რომ შედეგი ჩვენი „სარკეა“, ახლა უნდა ვუპასუხოთ მთავარ კითხვას: რას უნდა ვხედავდეთ ამ სარკეში? ხშირად განმანათლებლები შედეგს ვზომავთ იმით, რაც „გაიცა“ (ჩატარებული საათები, შევსებული ჟურნალი), ნაცვლად იმისა, რაც „დაილექა“. რეალურ ცხოვრებაში არავინ გეკითხება, რამდენი საათი იჯექი ლექციაზე — სამყარო გეკითხება: „რა შეგიძლია?“
სწავლების ისტორიას თუ გადავხედავთ, შედეგის გაზომვის ფოკუსი მუდმივად იცვლებოდა:
ნიშანი (ან ქულა) არის სტატიკური ციფრი. ის გვეუბნება, როგორ შეასრულა მოსწავლემ კონკრეტული დავალება კონკრეტულ მომენტში. თუმცა, შედეგი, რომელზეც ჩვენ ვსაუბრობთ, არის გრძელვადიანი ქცევა.
პრაქტიკული მაგალითი: თუ მოსწავლემ ტესტი 100 ქულაზე დაწერა, მაგრამ ერთი კვირის შემდეგ მასალის გამოყენება ვერ შეძლო — ჩვენი საზომი სისტემა ცრუ აღმოჩნდა. ჩვენ გავზომეთ „მოკლევადიანი მეხსიერება“ და არა „სწავლების შედეგი“.
⏸️ (დამატებითი ინფორმაცია 1): ტერმინი „შეფასება“ (Assessment) მოდის ლათინური assidere-დან, რაც ნიშნავს „გვერდით დაჯდომას“. ეს MoTArt-ის ერთ-ერთი ფუნდამენტური პრინციპია: შეფასება არ არის ზემოდან ყურება და განაჩენის გამოტანა, ეს არის მოსწავლის გვერდით დაჯდომა, რათა დაეხმარო მას საკუთარი ხარვეზების დანახვასა და შედეგის გაუმჯობესებაში.
როცა შედეგზე ვსაუბრობთ, ჩვენ ვზომავთ არა „მოცულობას“, არამედ „ხარისხობრივ ცვლილებას“. განმანათლებლისთვის მთავარი კითხვაა: „რა შეიცვალა მოსწავლის აზროვნებაში ან ქცევაში სწავლის დასრულების შემდეგ?“
🎬 შემდეგ ლექციაზე: ჩვენ უკვე ვიცით, რის გაზომვას ვცდილობთ. ახლა კი დროა შევეხოთ MoTArt-ის ყველაზე მნიშვნელოვან „ტრიადას“. მომდევნო ლექციაზე გავარკვევთ, სად გადის ზღვარი ცოდნას, უნარსა და კომპეტენციას შორის და რატომ არის შესაძლებელი, ადამიანი იყოს „მოსიარულე ენციკლოპედია“ (ცოდნა), მაგრამ სრულიად უსუსური რეალურ საქმეში (კომპეტენციის ნაკლებობა).
